Rozwiązanie polisolokaty – jak to zrobić?

Procedura rozwiązania polisolokaty jest procesem złożonym i składającym się z kilku etapów.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż proces rozwiązania polisolokaty należałoby rozpocząć od analizy treści ogólnych warunków umowy.

Dzięki temu będzie możliwe zapoznanie się z warunkami formalnymi, które umożliwią rozwiązanie polisolokaty.

Najczęściej będzie to ograniczało się do złożenia towarzystwu ubezpieczeniowemu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy – na przygotowanym formularzu i przesłanie ww. oświadczenia na adres mailowy lub siedziby towarzystwa ubezpieczeniowego.

Po dotarciu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy towarzystwo ubezpieczeniowe jest zobowiązane do wypłaty konsumentowi środków pieniężnych zgromadzonych podczas trwania umowy. Czas wypłaty ww. środków jest uzależniony od treści ogólnych warunków umowy.

Jednakże jak się w rzeczywistości okazuje towarzystwa ubezpieczeniowe zamiast zwrócić całość środków zgromadzonych na koncie – po rozwiązaniu – zatrzymują część kwoty stanowiącej opłatę likwidacyjną.

Czy taka praktyka jest zgodna z prawem ? Według Naszej opinii brak wypłaty całości środków pieniężnych po likwidacji polisolokaty stanowi naruszenie prawa. W związku z tym istnieje konieczność wytoczenia powództwa o zatrzymane środki pieniężne. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów powszechnych np. wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt: I C 15/17,

W ocenie Sądu wprowadzenie do wzorca umowy konstrukcji prawnej polegającej na możliwości pobrania przez ubezpieczyciela opłaty likwidacyjnej godziło w równowagę kontraktową stron. Bez utraty znacznej części zgromadzonych składek konsument nie miał możliwości rozwiązania umowy przez trzydzieści lat. Takie postanowienie umowy powodowało, ze pomimo zagwarantowania w OWU możliwości rozwiązania umowy przez konsumenta w każdym momencie, w istocie powód pozostawał przywiązany do tegoż stosunku umownego, gdyż w przeciwnym wypadku tracił znaczącą część zgromadzonych środków. Co istotne, nie można wykluczyć dopuszczalności zastrzeżenia przez przedsiębiorcę stosowania postanowienia wzorca umownego określającego zasady odpowiedzialności finansowej konsumenta w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2007 r., sygn. akt III SK 21/06, LEX nr 396113), lecz zasady te nie powinny być oznaczane w sposób krzywdzący dla jednej ze stron. Określenie zasad odpowiedzialności konsumenta za wcześniejsze rozwiązanie umowy nie powinno bowiem prowadzić do wykorzystania pozycji profesjonalisty. Zwrócić należy bowiem uwagę, że art. 3853 pkt 17 k.c. wyraźnie zastrzega, że w razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi klauzulami umownymi są te, które nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego.

Mając na uwadze powyższe zapraszamy do współpracy.

Zapraszamy do kontaktu:

Zobacz także
Potrzebujesz pomocy? Zadzwoń: +48 507 039 346, +48 694 281 190